بهاییان در ایران؛ روایت یک تبعیض ساختاری و طولانیمدت
جامعه بهایی یکی از قدیمیترین گروههای دینی ساکن در ایران محسوب میشود که طی دهههای گذشته با فشارهای گسترده اجتماعی، اقتصادی و حقوقی روبهرو بوده است. بررسی گزارشهای نهادهای حقوق بشری نشان میدهد محدودیتهای اعمال شده علیه این جامعه تنها به حوزه مذهبی محدود نمیشود، بلکه ابعاد گستردهای از زندگی روزمره آنان را تحت تأثیر قرار داده است.
محرومیت از آموزش و توسعه فردی
یکی از مهمترین چالشهایی که بهاییان با آن مواجه هستند، محدودیت در دسترسی به آموزش عالی است. بر اساس گزارشهای منتشر شده توسط Amnesty International، بسیاری از جوانان بهایی در مرحله ثبتنام دانشگاهی با موانع جدی مواجه میشوند. در برخی موارد، دانشجویان پس از شناسایی باور مذهبی خود از ادامه تحصیل منع شدهاند.
محرومیت آموزشی تنها یک محدودیت فردی نیست، بلکه پیامدهای گسترده اجتماعی دارد. نبود دسترسی به تحصیلات عالی باعث محدود شدن فرصتهای شغلی و اقتصادی میشود و در بلندمدت میتواند منجر به شکلگیری چرخهای از فقر اجباری گردد.
فشارهای اقتصادی و اجتماعی
گزارشهای متعدد حاکی از پلمب واحدهای تجاری متعلق به بهاییان و مصادره اموال آنان است. چنین اقداماتی نهتنها ثبات اقتصادی خانوادهها را تهدید میکند بلکه باعث افزایش احساس ناامنی اجتماعی در میان اعضای این جامعه میشود.
برخوردهای قضایی و امنیتی
در سالهای اخیر، موارد متعددی از بازداشت فعالان بهایی ثبت شده است. بسیاری از این پروندهها با اتهامهایی مرتبط با مسائل امنیتی همراه بوده که به گفته نهادهای حقوق بشری، شفافیت حقوقی کافی در روند رسیدگی آنها وجود نداشته است.
پیامدهای اجتماعی و انسانی
فشارهای مستمر بر بهاییان موجب مهاجرت گسترده، انزوای اجتماعی و آسیبهای روانی در میان اعضای این جامعه شده است. کارشناسان معتقدند ادامه چنین روندی میتواند بر انسجام اجتماعی جامعه ایران نیز تأثیر منفی بگذارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر