google-site-verification: google15269942918ec366.html راه آزادی: ژانویهٔ 2026

۱۴۰۴ دی ۲۸, یکشنبه

سناریوی فروپاشی؛ فرار، انتقال سرمایه و پایان یک نظام


 


سناریوی فروپاشی؛ فرار، انتقال سرمایه و پایان یک نظام



در روزهای اخیر، گمانه‌زنی‌ها درباره آینده ساختار قدرت در ایران افزایش یافته است. هرچند اخبار مربوط به فرار رهبران جمهوری اسلامی یا انتقال میلیاردها دلار سرمایه هنوز به‌طور رسمی تأیید نشده، اما تجربه تاریخی حکومت‌های در حال فروپاشی نشان می‌دهد که چنین روندهایی معمولاً در مراحل پایانی قدرت آغاز می‌شود.


نشانه‌های این مرحله شامل:


  • خروج سرمایه‌های کلان از کشور
  • افزایش محافظت امنیتی از مقامات عالی
  • جابه‌جایی خانواده‌های وابستگان حکومتی
  • انتقال دارایی‌ها به کشورهای هم‌پیمان سیاسی



برای ملتی که چهار دهه شاهد غارت منابع کشور بوده، طرح این پرسش طبیعی است:

ثروتی که باید صرف آموزش، درمان و آینده مردم می‌شد، امروز کجاست؟


حتی اگر سناریوی فرار رهبر حکومت هنوز تحقق نیافته باشد، واقعیت فروپاشی مشروعیت نظام غیرقابل انکار است. هیچ حکومتی نمی‌تواند بدون رضایت مردم، تنها با سرکوب و خشونت، برای همیشه دوام بیاورد.


آنچه امروز در ایران جریان دارد، نه یک اعتراض گذرا، بلکه آغاز پایان یک نظام فرسوده است.



#صدرا_مجیب_یزدانی
Sadra Mojib Yazdani 

مهاجران ایرانی؛ صدای ملت ایران در جهان


 


مهاجران ایرانی؛ صدای ملت ایران در جهان



یکی از مهم‌ترین عوامل زنده ماندن خیزش‌های مردمی در ایران، نقش تعیین‌کننده ایرانیان خارج از کشور است. میلیون‌ها ایرانی مهاجر، پناهنده و تبعیدی اکنون به پل ارتباطی میان داخل ایران و افکار عمومی جهانی تبدیل شده‌اند.


در هفته‌های اخیر، تظاهرات گسترده‌ای در شهرهای اروپا، آمریکا، کانادا و استرالیا برگزار شده است. این تجمع‌ها تنها نماد همبستگی نیستند، بلکه ابزار فشار سیاسی بر دولت‌ها و رسانه‌ها محسوب می‌شوند.


ایرانیان خارج از کشور با:


  • انتقال اخبار و تصاویر
  • گفت‌وگو با رسانه‌های بین‌المللی
  • فعالیت مستمر در شبکه‌های اجتماعی
  • ارتباط با نهادهای حقوق بشری



توانسته‌اند مانع خاموش شدن صدای معترضان شوند.


در شرایطی که حکومت با قطع اینترنت و سرکوب رسانه‌ای تلاش دارد واقعیت را پنهان کند، این جامعه مهاجر است که نقش «چشم و گوش جهان» را برای ایران ایفا می‌کند.


امروز مسئولیت تاریخی مهاجران ایرانی تنها همدردی نیست؛ بلکه نمایندگی صدای مردمی است که در داخل کشور امکان فریاد ندارند.

#صدرا_مجیب_یزدانی

Sadra Mojib Yazdani 


نقش آمریکا و اسرائیل در حمایت سیاسی از انقلاب ملی ایران


 



نقش آمریکا و اسرائیل در حمایت سیاسی از انقلاب ملی ایران



در جریان اعتراضات اخیر، مواضع قدرت‌های جهانی، به‌ویژه ایالات متحده آمریکا و اسرائیل، بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های بین‌المللی داشته است. اگرچه این کشورها دخالت نظامی مستقیم نداشته‌اند، اما حمایت سیاسی، رسانه‌ای و حقوق بشری آن‌ها تأثیر قابل توجهی در برجسته‌سازی صدای مردم ایران ایفا کرده است.


مقامات آمریکایی بارها سرکوب خشونت‌آمیز معترضان را محکوم کرده و نسبت به اجرای اعدام‌ها هشدار داده‌اند. اعمال تحریم‌های هدفمند علیه فرماندهان سپاه، نیروهای امنیتی و نهادهای دخیل در سرکوب، بخشی از این فشارهاست.


در سطح رسانه‌ای نیز، شبکه‌های بزرگ خبری جهان با تمرکز بر اعتراضات ایران، روایت رسمی حکومت را به چالش کشیده‌اند. این بازتاب جهانی باعث شده حکومت نتواند همانند گذشته اعتراضات را در سکوت خبری سرکوب کند.


حمایت سیاسی بین‌المللی اگرچه جایگزین مبارزه داخلی نیست، اما می‌تواند:


  • هزینه سرکوب را بالا ببرد
  • مانع فراموش شدن قربانیان شود
  • پرونده نقض حقوق بشر را در مجامع جهانی فعال نگه دارد



انقلاب ملی ایران، بیش از هر زمان دیگری، به یک مسئله جهانی تبدیل شده است.

#صدرا_مجیب_یزدانی

Sadra Mojib Yazdani 


ترس و وحشت خامنه‌ای از سقوط؛ وقتی رأس هرم می‌لرزد


 


ترس و وحشت خامنه‌ای از سقوط؛ وقتی رأس هرم می‌لرزد



در جریان خیزش پانزده‌روزه اخیر، واکنش‌ها و مواضع رهبر جمهوری اسلامی بیش از هر زمان دیگری نشانه‌ای از وحشت عمیق حاکمیت از فروپاشی را آشکار کرده است. سکوت‌های مقطعی، سخنرانی‌های پراسترس، تهدیدهای مستقیم و انتقال گسترده نیروهای امنیتی به شهرهای معترض، همگی بیانگر این واقعیت‌اند که نظام سیاسی ایران در یکی از بحرانی‌ترین مقاطع عمر خود قرار دارد.


خامنه‌ای که همواره تلاش می‌کرد خود را در جایگاه «رهبر مقتدر» نشان دهد، اکنون ناچار است اعتراضات میلیونی را به «دشمن خارجی» نسبت دهد؛ روایتی تکراری که دیگر حتی برای بدنه وفادار نظام نیز باورپذیر نیست.


افزایش بی‌سابقه نیروهای سپاه در شهرها، آماده‌باش سراسری یگان‌های ویژه، تهدید مستقیم به اعدام معترضان و فشار بر قوه قضاییه برای صدور احکام سنگین، همگی نشان می‌دهد که حکومت به مرحله بقای اضطراری رسیده است.


در نظام‌های اقتدارگرا، زمانی که رهبر ناچار می‌شود آشکارا از «خطر سقوط» سخن بگوید، در واقع مشروعیت خود را از دست داده است. ترس خامنه‌ای نه از شعارها، بلکه از شکستن ترس عمومی مردم است؛ زیرا زمانی که ترس فرو بریزد، هیچ حکومتی—even مسلح—قادر به ادامه حیات نخواهد بود.



#صدرا_مجیب_یزدانی
Sadra Mojib Yazdani 

آمار جان‌باختگان؛ نسل جوان قربانی حکومت

 



آمار جان‌باختگان؛ نسل جوان قربانی حکومت



یکی از تلخ‌ترین ابعاد خیزش اخیر، شمار بالای کشته‌شدگان و مجروحان است. به دلیل سانسور شدید و تهدید خانواده‌ها، ارائه آمار دقیق امکان‌پذیر نیست، اما گزارش‌های میدانی و منابع حقوق بشری تصویر روشنی از ابعاد فاجعه ارائه می‌دهند.


بر اساس گزارش‌های منتشرشده تا امروز:


  • هزاران نفر در سراسر کشور بازداشت شده‌اند
  • صدها نفر در روزهای نخست جان خود را از دست داده‌اند
  • بخش قابل توجهی از قربانیان زیر ۳۰ سال سن دارند
  • نوجوانان، دانشجویان و کارگران در میان جان‌باختگان دیده می‌شوند



پزشکان و شاهدان عینی از پر شدن سردخانه‌ها، دفن شبانه قربانیان و فشار امنیتی بر کادر درمان خبر داده‌اند. این وضعیت یادآور فجایع آبان ۹۸ است، با این تفاوت که این‌بار دامنه اعتراضات گسترده‌تر و خشم عمومی عمیق‌تر شده است.


هر نامی که در این خیزش جان می‌بازد، تنها یک قربانی نیست؛ بلکه سندی زنده از جنایت حکومتی است که بقای خود را در خون مردم می‌بیند.

#صدرا_مجیب_یزدانی

Sadra Mojib Yazdani 

سرکوب وحشیانه؛ پاسخ حکومت تروریستی آخوندی به فریاد ملت


 


سرکوب وحشیانه؛ پاسخ حکومت تروریستی آخوندی به فریاد ملت



واکنش حکومت جمهوری اسلامی به اعتراضات پانزده روز اخیر، بار دیگر چهره واقعی این نظام را به نمایش گذاشت. استفاده گسترده از نیروی قهریه، شلیک مستقیم به معترضان، بازداشت‌های فله‌ای و ایجاد فضای رعب و وحشت، نشان می‌دهد که حاکمیت نه اراده‌ای برای شنیدن مردم دارد و نه توان گفت‌وگو.


بر اساس گزارش‌های منتشرشده توسط نهادهای حقوق بشری، نیروهای سپاه، بسیج و یگان‌های ویژه با سلاح جنگی، گلوله ساچمه‌ای، ضرب‌وشتم شدید و شکنجه خیابانی به مقابله با مردم پرداختند. تصاویر منتشرشده از داخل کشور نشان‌دهنده هدف‌گیری مستقیم سر و سینه معترضان است؛ اقدامی که طبق قوانین بین‌المللی، جنایت علیه بشریت محسوب می‌شود.


در بسیاری از شهرها، اینترنت به‌طور گسترده قطع یا شدیداً محدود شد تا از انتقال تصاویر کشتار جلوگیری شود. خانواده‌های قربانیان تحت فشار قرار گرفتند که سکوت کنند و در مواردی حتی از تحویل پیکر جان‌باختگان جلوگیری شده است.


این سطح از خشونت، نه نشانه قدرت حکومت، بلکه نشانه وحشت عمیق آن از فروپاشی است.

#صدرا_مجیب_یزدانی

Sadra Mojib Yazdani

انقلاب ملی ایران؛ خیزش یک ملت علیه چهار دهه سرکوب


 


انقلاب ملی ایران؛ خیزش یک ملت علیه چهار دهه سرکوب



در پانزده روز اخیر، ایران بار دیگر شاهد یکی از گسترده‌ترین و عمیق‌ترین خیزش‌های مردمی در تاریخ معاصر خود بوده است. اعتراضاتی که از دل فشارهای اقتصادی، فروپاشی معیشتی، فساد ساختاری و سرکوب مداوم شکل گرفت، اما به‌سرعت ماهیتی فراتر از مطالبات صنفی و اقتصادی به خود گرفت و به یک جنبش ملی علیه کلیت نظام جمهوری اسلامی تبدیل شد.


آنچه امروز در خیابان‌های ایران جریان دارد، ادامهٔ طبیعی مسیری است که ملت ایران طی سال‌های گذشته، از دی‌ماه ۹۶، آبان ۹۸، خیزش «زن، زندگی، آزادی» و اکنون در زمستان ۱۴۰۴ آغاز کرده‌اند. تفاوت خیزش کنونی با دوره‌های پیشین، در گستردگی جغرافیایی، رادیکال شدن شعارها و عبور کامل مردم از اصلاح‌طلبی حکومتی است.


در شهرهای بزرگ و کوچک، از تهران و مشهد گرفته تا کرمانشاه، سنندج، زاهدان، اهواز و شهرهای مرکزی، مردم با وجود سرکوب خونین، هر شب به خیابان‌ها بازمی‌گردند. شعارها دیگر نه برای بهبود شرایط، بلکه آشکارا برای پایان دادن به نظام ولایت فقیه سر داده می‌شود.


این انقلاب، برخلاف تبلیغات حکومت، نه پروژه خارجی است و نه حرکتی مقطعی. این خیزش، نتیجه چهار دهه تحقیر، فقر، سرکوب، اعدام، تبعیض جنسیتی و نابودی آینده نسل جوان است.


نسلی که امروز در خیابان ایستاده، نسلی است که دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد.



#صدرا_مجیب_یزدانی

sadra mojib yazdani

آینده سیاسی ایران و مسیرهای احتمالی تحول

  آینده سیاسی ایران و مسیرهای احتمالی تحول تحولات سیاسی ایران طی سال‌های اخیر تحت تأثیر عوامل اقتصادی، اجتماعی و بین‌المللی قرار داشته ا...